’Nieuwe familie’ geeft Joodse Shanna (45) moed om zich uit te spreken: ’Neemt een deel van de angst weg’

Door Wierd Duk - 15 januari 2026 - Telegraaf

https://www.telegraaf.nl/binnenland/nieuwe-familie-geeft-joodse-shanna-45-moed-om-zich-uit-te-spreken-neemt-een-deel-van-de-angst-weg/123352095.html

BARNEVELD - Antisemitisme overspoelt sinds 7 oktober ook Nederland. Tijd voor Joden om hun stem te laten horen, zegt Shanna Vink-Meijer. „De haat is next level.”

Het was een bijzonder moment. Op een solidariteitsavond met Israël, in een zaal vol geïnteresseerden in Barneveld, zette Shanna Vink-Meijer (45) zich achter het spreekgestoelte.

„Moeder van vier kinderen, klein van stuk”, begon ze, en met een heldere stem, zo bleek. Shanna sprak over haar leven als Jodin in Nederland, na 7 oktober, en wond er geen doekjes om: „Ik ben derde generatie na de Holocaust. Een groot deel van mijn familie is vergast. Vóór 7 oktober wist ik best dat we niet ’populair’ waren. Maar dit? Dit is echt next level.”

Soldaten vervolgd en bedreigd

Buiten stond bewaking: politie en mannen uit Urk. Beelden van de avond konden pas op sociale media worden geplaatst nadat een andere spreker, een IDF-soldaat die vertelde over zijn ervaringen in Gaza, het land had verlaten. IDF-militairen worden door anti-Israëlische activisten overal ter wereld gevolgd en bedreigd.

Het is inmiddels geen nieuws meer, en de constatering roept nauwelijks meer verontwaardiging op, maar wie openlijk Joods is, loopt in Nederland gevaar. Shanna Vink-Meyer, content creator, columnist, woonachtig met ‘heel veel dieren’ in het buitengebied op de Veluwe, besloot om haar jongste dochter op een Joodse school te plaatsen. Maar een Joodse school is geen gewone school, zegt ze: „Het is een bunker. Een target.”

Enige tijd na die avond in Barneveld spreken we af. Opnieuw die angst: liever de locatie niet noemen, liever geen herkenbare foto in de krant. „Je weet maar nooit.”

’Hamas als verzetsorganisatie’

Was ze verbaasd over die golf van antisemitische haat die het Westen, en ook Nederland, na 7 oktober overspoelde? „Niet echt. Ik wist dat dit broeide. Op de openbare school van mijn oudste dochter stelde ik ooit voor om iemand te laten vertellen over de Holocaust. Dat vonden ze een te gevoelig onderwerp. Mijn dochter leerde intussen wel uit haar schoolboek dat Hamas een verzetsorganisatie zou zijn.”

„Ik werd Anne Frank genoemd, niet eens onaardig bedoeld. Maar bij ruzies was ik die ’kankerjood’”, zegt Shanna Vink-Meyer. © Rene Bouwman

Toen Shanna, afkomstig uit een confectie-familie, zelf kind was, werd de Holocaust nog wél behandeld. „Dan keek de hele klas naar mij: het enige Joodse kindje. Ik werd Anne Frank genoemd, niet eens onaardig bedoeld. Maar bij ruzies was ik die ’kankerjood’.”

’Antizionisten zijn antisemieten’

Wereldwijd zijn er zo’n zestien miljoen Joden – op een totaal van meer dan acht miljard mensen. Een fractie dus. „Maar wij, de ’zionisten’, beheersen zogenaamd alles: de politiek, de financiële wereld, de media, de cultuursector. De zelfbenoemde ’antizionisten’, die dit soort leugens verspreiden, zijn gewoon ordinaire antisemieten.”

Na 7 oktober nam het contact met sommige van haar niet-Joodse bekenden af. „Mensen van wie ik nooit meer iets heb gehoord. Geen vraag over hoe het gaat, of over familie in Israël. Niets. Ik zie ze dan op sociale media pro-Palestijnse dingen posten. Dan voel je je wel eenzaam.”

Rondreis door Israël

Ze schrijft inmiddels columns voor het blog Opiniez, met hetzelfde vuur als waarmee ze sprak in Barneveld. „Ik kan nu eenmaal niet tegen onrecht.”

De bijeenkomst in Barneveld was georganiseerd door de groep van (meest) christenen, met wie zij recent door Israël reisde. Die rondreis kwam voort uit een spontane, wekelijkse ’solidariteitsloop’ voor Israël in Amersfoort – eindigend bij de synagoge – waarbij steeds meer mensen zich aansloten.

Bezoek aan schandplekken van 7 oktober

De groep bezocht onder meer de schandplekken van 7 oktober. „Sommige deelnemers waren nog nooit in Israël geweest. Anderen hadden nooit een Jood ontmoet –  tja, we zijn ook niet meer met zoveel natuurlijk. Ik kreeg zelfs van iemand de vraag of ik niet ook pruiken draag, zoals orthodoxe Joodse vrouwen, terwijl ik niet religieus ben. De sfeer was fantastisch. Het voelt alsof ik er een familie bij heb gekregen. Dat neemt ook een deel van de angst weg om mij uit te spreken: het besef dat deze mensen altijd voor mij klaar zullen staan.”

Haar beide Joodse grootvaders zaten in het verzet en overleefden de oorlog. „Maar van mijn vaders kant is bijna iedereen vergast. Er zijn beelden van hoe zij worden afgevoerd. De familie van mijn moeders kant is gered, in onderduik in Baarn.”

Gebosedeerd door de Holocaust

Als kind was ze geobsedeerd door dat oorlogsverleden. „Ik wilde alles weten. Elke spreekbeurt ging over de Holocaust. Mijn grootouders hadden van alles bewaard: gele sterren, valse persoonsbewijzen, ik bracht alles mee. Ik wilde ook Joods trouwen, een Joodse man, veel kinderen.”

Ze sluit zich aan bij de woorden van opperrabbijn Binyomin Jacobs, die ook sprak in Barneveld, over het historische antisemitisme: ’Vijf procent kiest voor verzet, nog weer vijf procent voor collaboratie. De rest zijn meelopers.’ Shanna Vink-Meyer: „Als die grote groep zou zeggen: ’Dit laten we niet gebeuren’, dan is er niks aan de hand.”

Weg uit Europa, naar Israël?

Steeds meer Joden verlaten Europa. Elke Joods-Nederlandse familie heeft wel verwanten in Israël. Komt het moment dat ook zij gaat vertrekken? „Wij gaan niet weg onder druk, maar pas als wij dat zelf willen. En hier, op de Veluwe, heb ik persoonlijk niet veel last van dat antisemitisme.”

Wat wil ze bereiken met haar publieke optredens en haar columns? „Verbinden. Zo wil ik een deel van ons reisgezelschap en hun kinderen meenemen naar de Joodse school Maimonides. Zodat de Joden beseffen dat ze er niet alleen voor staan, en om de anderen te laten zien hoe het is om in deze tijd een Joods kind te zijn, op een zwaar beveiligde school in Amsterdam.”