Wakker worden > Solidarity Walk

5 oktober 2026 · J. Schermers

Wakker worden

Zondagochtend stond ik in De Kandelaar in Voorthuizen, de gemeente waar ik opgroeide, om iets te mogen vertellen over Solidarity Walk. Een paar meter achter het podium zit de kamer waar ooit voor mij gebeden is. Over wandelen, wachters en wakker worden.

Het voelde als thuiskomen. Niet helemaal, want we wonen in Amersfoort en kerken daar ook. Maar mijn schoonfamilie zat in de zaal, mijn vrouw zat er, en op het scherm achter mij stond een foto van ons tweeën op de berg Scopus in Jeruzalem. De berg van de wachters. Daar ben ik geboren.

Ik mocht vertellen over Solidarity Walk. En over waarom we wekelijks de straat op gaan waarna voor ons werd gecollecteerd.

Ik ga gewoon wandelen

Op 7 oktober 2023 vermoordden terroristen uit Gaza ruim 1.200 mensen in Israël en namen ze 250 mensen mee als gijzelaar. Zestien uur lang had de wereld compassie met Israël. Daarna draaide het om, en kreeg Israël de schuld.

Kort daarna hoorde ik dat in Amersfoort een Joodse man op straat was uitgescholden en bespuugd. Omdat hij een keppeltje droeg. In Amersfoort, in 2023. In wat voor tijd leven we?

Ik dacht: wat kan ik doen? Ik zit niet in de politiek en ik heb geen podium. Toen dacht ik: ik ga gewoon wandelen.

Op de eerste donderdag van november 2023 liepen mijn vrouw en ik van het stadhuis in Amersfoort, langs de kerken, naar de synagoge. Daar lazen we Psalm 121, de wachterpsalm, met ons gezicht naar Jeruzalem. Dat doen we nog steeds, iedere week.

Zesentwintig plaatsen

Inmiddels lopen we in 26 plaatsen. Ruim 40 wandelingen per maand, met bij elkaar meer dan duizend lopers. Volgende maand komen er weer steden bij. Lelystad is de nieuwste: daar loopt vanaf deze week de plaatselijke rabbijn mee. (Red.: sinds het moment van schrijven blijven er wekelijks plaatsen bijkomen.)

Dat gebeurt vaker. Rabbijnen lopen mee in hun eigen stad, de opperrabbijn loopt regelmatig mee. En wat ze ons teruggeven, raakt me iedere keer weer: ze voelen dat er mensen om hen heen staan. Dat ze er niet alleen voor staan.

Want een plek voor Joden is er op deze wereld eigenlijk niet. Verworpen door de wereld, aangenomen door God, die Zijn eeuwige belofte op hen gelegd heeft. Daar willen we omheen gaan staan.

Notzrim

Waarom de Engelse noemer Solidarity Walk? Omdat we geloven dat er over de hele wereld gewandeld moet worden. De boodschap is kort: wij zijn wachters op de muren van Jeruzalem. Jesaja 62 zegt het zo: "Op uw muren, Jeruzalem, heb Ik wachters aangesteld. Nooit zullen zij zwijgen, heel de dag en heel de nacht niet."

Het Oude Testament staat vol met wachters, en we lezen er meestal overheen. Een wachter staat op de muur, ziet wat er aankomt en waarschuwt de stad. Het Hebreeuws heeft er drie woorden voor. De shomer, de bewaker. De tsofeh, de verkenner die op de uitkijk staat. En de notzer, de bewaarder. Meervoud: notzrim. Dat is tot op vandaag het woord dat iedere Hebreeuwssprekende Jood gebruikt voor een christen. Ik vind dat geen toeval. Wij zijn de notzrim. Wachters.

Ik geloof dat we leven in de tijd van de Joodse najaarsfeesten. De voorjaarsfeesten zijn vervuld: de zonde is weggedaan, Christus is opgestaan, de Geest is uitgestort. Het Bazuinenfeest dat daarna komt, zegt twee dingen: ontwaak en verzamel. Dat is precies wat een solidariteitswandeling doet. We maken mensen wakker voor wat er met het Joodse volk gebeurt, en we verzamelen ze. Ik geloof dat God de Joden terugbrengt naar Israël en dat wij als christenen om hen heen mogen staan. Als een muur.

Daarom heet het Walk the City. Daarnaast is er Walk the Land: onze reizen naar Israël, waar inmiddels twee groepen met eigen ogen hebben gezien wat er op 7 oktober gebeurde. Walk & Write: het aanspreken van bestuurders, organisaties en media op eenzijdige of onjuiste berichtgeving. En Walk the Bible: onderwijs voor christenen, want het gebrek aan kennis over Israël (en haar bijzondere rol in Gods plan) onder christenen is helaas ook groot.

De kamer achter het podium

Terug naar Voorthuizen.

Mijn vrouw zei het die zondagochtend, vlak voordat ik het podium op ging: achter die zaal is de kamer. Welke kamer vragen jullie je misschien af? Toen ik negentien was, kregen mijn vrouw en ik een zwaar auto-ongeluk. Ik lag op de IC, meer dood dan levend. In die kamer in deze kerk is er toen veel, heel veel, voor mij gebeden: "Heer, wilt U Jacob wakker maken?" De volgende ochtend werd ik wakker.

Ik werd er deze zondag emotioneel van, en daar schaam ik me niet voor. Op deze plek ben ik wakker gebeden. En nu sta ik er om anderen wakker te maken. De cirkel is rond. God brengt me meer en meer op de plek waar Hij me hebben wil.

Ik sloot af met een gebed uit Daniël 9: "Heere, luister. Heere, vergeef. Heere, sla er acht op en doe het, wacht niet langer, omwille van Uzelf, mijn God. Over Uw stad en over Uw volk is immers Uw Naam uitgeroepen."

Loop je een keer mee? Op www.solidaritywalk.com zie je welke stad of welk dorp bij jou in de buurt is. Iedere week, door het hele land.

Of wil je de beweging steunen? Dat kan via de website. Elke gift helpt ons om meer steden te bereiken en meer mensen uit te nodigen om mee te lopen.